🌿🌹🌿🌹🌿🌹🌿🌹🌿

⛔️ نهی از مسخره کردن دیگران

🕋 شاهد قرآنی

﴿لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰٓ أَن يَكُونُواْ خَيْرࣰا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَآءٌ مِّن نِّسَآءٍ عَسَىٰٓ أَن يَكُنَّ خَيْرࣰا مِّنْهُنَّ﴾سوره حجرات، آیه ۱۱

🕌 ترجمه:
«نباید گروهی، گروه دیگر را مسخره کنند، شاید آنان از اینان بهتر باشند؛ و نه زنانی زنان دیگر را، شاید آنان از اینان بهتر باشند.»

📕 پیام قرآنی:
خداوند متعال همه مؤمنان، چه مرد و چه زن، را از مسخره کردن و تحقیر دیگران نهی می‌کند؛ زیرا معیار ارزش انسان‌ها نزد خداوند، ظاهر، ثروت، جایگاه اجتماعی و توانایی‌های ظاهری نیست، بلکه ایمان، تقوا و شخصیت حقیقی آنان است. چه‌بسا کسی که مورد تمسخر قرار می‌گیرد، نزد خداوند مقام و منزلت بیشتری داشته باشد؛ ازاین‌رو قرآن کریم مؤمنان را به احترام، حفظ کرامت انسانی و پرهیز از تحقیر دیگران دعوت می‌کند.

☘💐☘💐☘💐☘💐

حجاب در قرآن کریم

📜 شاهد قرآنی

﴿وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ ..﴾( سوره نور: ۳۱)

🔸 ترجمه:
و به زنان باایمان بگو چشم‌های خود را فرو گیرند و دامان خویش را حفظ کنند و زینت خود را آشکار نسازند مگر آنچه به طور طبیعی ظاهر است؛ و روسری‌های خود را بر گریبان‌هایشان بیفکنند و زینت خود را آشکار نکنند مگر برای شوهرانشان و… و پاهای خود را به زمین نکوبند تا زینت پنهانشان آشکار شود؛ و همگی به سوی خدا بازگردید .

🔴 توضیح واژگان:
🔻«خُمُر» (جمع خِمار)
پوششی است که بر سر قرار می‌گیرد.
🔸«جُیوب» (جمع جَیب)
به معنای گریبان، گردن و ناحیه سینه است.

✍️ پیام قرآنی:
بر اساس ظاهر این آیه، چند بخش مورد توجه در پوشش قرار گرفته است:
🟠 پوشاندن مو و سر (از واژه «خُمُر»)

🟡 پوشاندن گردن و ناحیه گریبان و سینه (از تعبیر «عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ»)
زیرا «جُیوب» به معنای گریبان و قسمت سینه است و دستور داده شده روسری بر این قسمت افکنده شود
🔴 پرهیز از آشکار کردن زینت‌ها و جلوه‌گری در برابر نامحرم (از تعبیر «وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ»)
یعنی پوشش نباید به گونه‌ای باشد که سبب آشکار شدن زینت و جلب توجه شود.
🟣 رعایت وقار در رفتار و راه رفتن، به‌گونه‌ای که زینت پنهان آشکار نشود (از تعبیر «وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ»)

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ (حجرات: ۱۰) جز این نیست که همه مؤمنان با هم برادرند؛ بنابراین [در همه نزاع ها و اختلافات] میان برادرانتان صلح و آشتی برقرار کنید، و از خدا پروا نمایید که مورد رحمت قرار گیرید. قرآن در آیات گوناگونی بر اخوت و برادری میان امت اسلامی بسیار تأکید کرده است به گونه‌ای که با اطمینان می‌توان گفت یکی از شاخص‌های مهم جامعه اسلامی و فرد مؤمن همین اخلاق برادری است. هر چقدر انسان نسبت به سایر افراد، برادرگونه‌تر عمل کند، نشانگر عمق ایمانش است. منظور از برادری چیست؟ ما از صبح تا شام با دیگران ارتباط داریم. در این ارتباطات، دلخوری، ناراحتی، تمسخر، دعوا، قهر، حسادت، رقابت‌های ناسالم و غیره پیش می‌آید که میان دو یا چند نفر را فاصله می‌اندازد. بی شک، آن فاصله توسط شیاطین پر می‌شود. شیطان هم کارش را خوب بلد است. شما نباید بگذارید میان شما و دیگری، شیطان قرار گیرد. زیرا قرآن دستور به برادری داده است. باید زود اسباب ترمیم این دلخوری و دعوا را فراهم کنی و آشتی کنی. یعنی شیطان را از میان خود و برادرت برداری و گرنه کار دستت می‌دهد. چرا؟ چون مؤمنان همه با هم یک خانواده و امت‌اند و همه نسبت به یکدیگر برادرند. این آیه می‌گوید اگر در یک گروه مجازی یا در مدرسه یا در دانشگاه یا محل کار یا خانواده یا جلسه و … بین دو نفر اختلاف افتاد، تو به عنوان یک فرد مؤمن نباید فقط تماشا کنی یا آتش‌بیار معرکه شوی. وظیفه تو عملی است: “فَأَصْلِحُوا” . یعنی بلافاصله آنان را آشتی بده. مثل یک آتش‌نشان عمل کن. سریع آتش اختلاف را خاموش کن. اگر بلد نیستی باید بروی این مهارت را به مهارت‌های دیگرت اضافه کنی. یاد بگیری که چگونه میان دو نفر آشتی برقرار کنی. دقت کن آشتی نه آتشی!!! حتی اگر خودت با کسی قهر هستی، همین الان تلفن را بردار و به او زنگ بزن و بگو به خاطر ماه مبارک رمضان و به خاطر گل روی مهدی فاطمه حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف من با شما آشتی می‌کنم. یک نقطه مشترک پیدا کن و آشتی کن. نتیجه چه می‌شود؟ آخر آیه می‌گوید: رحمت خداوند را به درون خودت می آوری. نتیجه‌اش برمی‌گردد به جیب خودت. رحمت خداوند را به درون گروه مجازی، کلاس، خانوداده، سازمان، جامعه می‌آوری. چه از این بالاتر می‌خواهی؟

 
إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ … فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ … (مزمل:۲۰) پروردگارت آگاه است که تو و گروهی از کسانی که با تواند، نزدیک به دو سوم شب و گاهی نیمی از آن و زمانی یک سومش را [برای عبادت و خواندن قرآن] برمی خیزی، و خدا شب و روز را [دقیق و منظم] اندازه گیری می کند … بنابراین آنچه را از قرآن برای شما میسر است بخوانید … . خواب از شگفتیهایی است که خداوند به وسیله آن، اسراری را از عوالم دیگر به ما نشان می‌دهد. از این رو، پیوسته در قرآن تأکید شده است که در شب بخوابید و در روز به دنبال فعالیت باشید. همچنین خواب در شب این گونه نباشد که از سر شب تا صبح بخوابید، بلکه سحرخیز باشید و در سحرگاهان با خداوند نجوا کنید و هر مقدار که برای شما ممکن است، قرآن بخوانید که این سحرخیزی، درهای رحمت را به روی شما می‌گشاید. در این آیه خداوند به نکته جالبی درباره مدیریت شب اشاره می‌کند. نخست می‌گوید که به دلایل گوناگون مانند: تغییر فصول و تغییر طلوع و غروب خورشید و کوتاهی و بلندی شب و روز و حالات مختلف انسان در طول روز و نیز تغییرات سن انسان در طول عمرش و غیره، مدت زمان سحرخیزی متفاوت می‌شود. در شب‌های کوتاه، مقدار سحرخیزی کوتاه است و در شب‌های بلند، مقدار آن تا نیمی از شب هم می‌تواند افزایش یابد. بنابراین، سعی نکن که راس یک ساعت خاص بخوابی و راس یک ساعت خاص در همه زمان‌ها بیدار شوی. این نظم نیست. بلکه ابتدای خواب و انتهای خواب در عین نظم، می‌تواند متناسب با شرایط متغیر هم باشد. اما در بین این خواب، مواظب سحر باش. سحر را از دست نده. سحر را چکار کنم؟ قرآن بخوان. هر چقدر که برایت ممکن است، قرآن بخوان. برای چه؟ برای این که با خداوند ارتباطت را تقویت کنی. برای این که در سحر بهتر می‌توانی با خداوند راز و نیاز کنی. هم به لحاظ جسمی و هم به لحاظ روانی و هم به لحاظ محیطی در بهترین موقعیت هستی. اصلاً بهترین موقعیت و حالت و ساعت خودت را برای اصل حقیقت عالم (خداوند) بگذار. برای این که قرآن را بخوانی و بفهمی و عمل کنی. برای این که خداوند، مسیر رشد و شکوفایی استعدادهای درونی تو را بر اساس فهم تو از قرآن و عمل به قرآن قرار داده است. قرآن بخوان تا خداوند با تو صحبت کند و نماز بخوان تا تو با خداوند صحبت کنی. نتیجه این که شب، برای خوابیدن و پرواز کردن و عروج کردن است و لا غیر. بیایید از همین امشب، تصمیم بگیریم که کم کم از شب بیداری فاصله بگیریم و تلاش کنیم خواب‌مان را به سرِ شب منتقل کنیم و بخوابیم و سحرها با نشاط، با خداوند راز و نیاز کنیم و صبحگاهان با انرژی، به کار و تحصیل و فعالیت بپردازیم تا جامعه‌ای سالم و پیشرو را رقم بزنیم.

از سنگ‌های در مسیرت نردبان بساز نه دیوار»
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا * إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا (شرح:۵-۴)پس بی تردید با دشواری، آسانی است.[آری] بی تردید با دشواری، آسانی است. این که با هر سختی، آسانی است؛ یعنی چه؟ یعنی این که در درون هر سختی، یک آسانی وجود دارد. به تعبیر دیگر، اگر در سختی‌ها و مشکلات زندگی دقت کنی، فوایدی وجود دارد که راه را برای پشت سرگذراندن آن سختی باز می‌کند. به تعبیر دقیق‌تر این که نصفه پر لیوان را ببین نه نصفه خالی آن را. سختی را نبین. فوایدی که برای تو دارد را ببین. مثلا امتحان سخت است و خستگی، اضطراب و استرس دارد؛ اما این که تو را رشد می‌دهد، دانش تو را بالا می برد، شخصیت تو را می سازد؛ فایده است و این همان آسانی همراه با آن سختی است. مشکلات مالی سخت است. اما به همراه آن، خلاقیت، تلاش بیشتر، تقویت اراده، افزایش ارتباطات است. این ها می‌شود فواید آن سختی و آسانی‌های درهم تنیده با آن سختی. خداوند می‌گوید من آسانی و راحتی را در درون سختی قرار داده‌ام. هر دو را ببین. این آیه به تو امید می‌دهد. آن هم فوری. یعنی همین الان که داری این کار سخت را انجام می‌دهی، اگر دقت کنی، یک یا چند آسانی که در آن پنهان است را خواهی دید. بنابراین در سخت ترین شرایط به دنبال راه یا راه‌های آسانی بگرد. سختی پایان نیست، بکله یک نشان‌گر و شاخص است که هم مسیر را داری درست می‌روی و هم این که داری برای خودت یک گشایش و آسانی را می سازی. زیرا خداوند در این آیه گفته این دو تا با یکدیگرند. نه این که یکی اول می آید و دومی بعدش می‌آید. دومی یعنی آسانی در دل سختی است. هر چقدر که مسیر سختی را طی کنی به همان نسبت آسانی را ساخته‌ای. پس صبر کن و ادامه بده تا نتیجه‌اش را در آغوش بگیری. به امید افزایش پیاده‌سازی آیات روح‌فزا و زندگی‌آفرین قرآن کریم در سبک زندگی‌مان.