از سنگ‌های در مسیرت نردبان بساز نه دیوار»
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا * إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا (شرح:۵-۴)پس بی تردید با دشواری، آسانی است.[آری] بی تردید با دشواری، آسانی است. این که با هر سختی، آسانی است؛ یعنی چه؟ یعنی این که در درون هر سختی، یک آسانی وجود دارد. به تعبیر دیگر، اگر در سختی‌ها و مشکلات زندگی دقت کنی، فوایدی وجود دارد که راه را برای پشت سرگذراندن آن سختی باز می‌کند. به تعبیر دقیق‌تر این که نصفه پر لیوان را ببین نه نصفه خالی آن را. سختی را نبین. فوایدی که برای تو دارد را ببین. مثلا امتحان سخت است و خستگی، اضطراب و استرس دارد؛ اما این که تو را رشد می‌دهد، دانش تو را بالا می برد، شخصیت تو را می سازد؛ فایده است و این همان آسانی همراه با آن سختی است. مشکلات مالی سخت است. اما به همراه آن، خلاقیت، تلاش بیشتر، تقویت اراده، افزایش ارتباطات است. این ها می‌شود فواید آن سختی و آسانی‌های درهم تنیده با آن سختی. خداوند می‌گوید من آسانی و راحتی را در درون سختی قرار داده‌ام. هر دو را ببین. این آیه به تو امید می‌دهد. آن هم فوری. یعنی همین الان که داری این کار سخت را انجام می‌دهی، اگر دقت کنی، یک یا چند آسانی که در آن پنهان است را خواهی دید. بنابراین در سخت ترین شرایط به دنبال راه یا راه‌های آسانی بگرد. سختی پایان نیست، بکله یک نشان‌گر و شاخص است که هم مسیر را داری درست می‌روی و هم این که داری برای خودت یک گشایش و آسانی را می سازی. زیرا خداوند در این آیه گفته این دو تا با یکدیگرند. نه این که یکی اول می آید و دومی بعدش می‌آید. دومی یعنی آسانی در دل سختی است. هر چقدر که مسیر سختی را طی کنی به همان نسبت آسانی را ساخته‌ای. پس صبر کن و ادامه بده تا نتیجه‌اش را در آغوش بگیری. به امید افزایش پیاده‌سازی آیات روح‌فزا و زندگی‌آفرین قرآن کریم در سبک زندگی‌مان.

دعوات شد؟ آتش‌نشان باش، نه آتش‌بیار معرکه»
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ (حجرات: ۱۰) جز این نیست که همه مؤمنان با هم برادرند؛ بنابراین [در همه نزاع ها و اختلافات] میان برادرانتان صلح و آشتی برقرار کنید، و از خدا پروا نمایید که مورد رحمت قرار گیرید. قرآن در آیات گوناگونی بر اخوت و برادری میان امت اسلامی بسیار تأکید کرده است به گونه‌ای که با اطمینان می‌توان گفت یکی از شاخص‌های مهم جامعه اسلامی و فرد مؤمن همین اخلاق برادری است. هر چقدر انسان نسبت به سایر افراد، برادرگونه‌تر عمل کند، نشانگر عمق ایمانش است. منظور از برادری چیست؟ ما از صبح تا شام با دیگران ارتباط داریم. در این ارتباطات، دلخوری، ناراحتی، تمسخر، دعوا، قهر، حسادت، رقابت‌های ناسالم و غیره پیش می‌آید که میان دو یا چند نفر را فاصله می‌اندازد. بی شک، آن فاصله توسط شیاطین پر می‌شود. شیطان هم کارش را خوب بلد است. شما نباید بگذارید میان شما و دیگری، شیطان قرار گیرد. زیرا قرآن دستور به برادری داده است. باید زود اسباب ترمیم این دلخوری و دعوا را فراهم کنی و آشتی کنی. یعنی شیطان را از میان خود و برادرت برداری و گرنه کار دستت می‌دهد. چرا؟ چون مؤمنان همه با هم یک خانواده و امت‌اند و همه نسبت به یکدیگر برادرند. این آیه می‌گوید اگر در یک گروه مجازی یا در مدرسه یا در دانشگاه یا محل کار یا خانواده یا جلسه و … بین دو نفر اختلاف افتاد، تو به عنوان یک فرد مؤمن نباید فقط تماشا کنی یا آتش‌بیار معرکه شوی. وظیفه تو عملی است: “فَأَصْلِحُوا” . یعنی بلافاصله آنان را آشتی بده. مثل یک آتش‌نشان عمل کن. سریع آتش اختلاف را خاموش کن. اگر بلد نیستی باید بروی این مهارت را به مهارت‌های دیگرت اضافه کنی. یاد بگیری که چگونه میان دو نفر آشتی برقرار کنی. دقت کن آشتی نه آتشی!!! حتی اگر خودت با کسی قهر هستی، همین الان تلفن را بردار و به او زنگ بزن و بگو به خاطر ماه مبارک رمضان و به خاطر گل روی مهدی فاطمه حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف من با شما آشتی می‌کنم. یک نقطه مشترک پیدا کن و آشتی کن. نتیجه چه می‌شود؟ آخر آیه می‌گوید: رحمت خداوند را به درون خودت می آوری. نتیجه‌اش برمی‌گردد به جیب خودت. رحمت خداوند را به درون گروه مجازی، کلاس، خانوداده، سازمان، جامعه می‌آوری. چه از این بالاتر می‌خواهی؟ بیاییم در ماه رحمت و برکت، رحمت و برکت را به همه برادران دینی‌مان هدیه دهیم.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (مائده/۳۵)

ای اهل ایمان، از خدا بترسید و به سوی او وسیله جویید و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید. خداوند در این آیه می‌فرماید که برای تقرب به من وسیله بجویید. در روایات آمده است وسیله، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و اهل بیت عصمت و طهارت‌علیهم السلام اند که در رأس آنان در روزگار ما، حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف است. چرا خداوند از ما خواسته که برای تقرب به او، به این بزرگواران متوسل شویم؟ مفسران نکات زیادی را مطرح کرده‌اند. بنده از زاویه کاربردی، مطلب دیگری را می‌خواهم تقدیم کنم. بر اساس آیات و روایات و عقل و تجربه زیسته روشن می‌شود که اطرافیان هر انسانی بر او تأثیر دارند. به همین خاطر است که بسیار بر انتخاب دوست و همسر و همسایه و غیره تأکید شده است. حال اگر انسان با شخص والایی ارتباط برقرار کند، این ارتباط، زمینه رشد و ارتقاء او را نیز فراهم می‌کند. حال اگر این ارتباط با آقای عالَم یعنی حجت بن الحسن العسکری باشد، طبیعتا او هم به سطح بالایی از انسانیت و رحمت و مهربانی و معرفت و تقوا و همه خصایل برتر انسانی نیز دست پیدا می‌کند. شاید به همین خاطر است که می‌گویند نمازتان را اول وقت بخوانید. زیرا این نماز به نماز حضرت بقیه الله ضمیمه می‌شود و قبول می‌شود. نتیجه این که منظور از وسیله در این آیه این است که هر فکر، احساس، رفتار و گفتاری که به نحوی با حضرتش مرتبط باشد، عیار آن با سایر افکار و اعمال و اقوال متفاوت است. انسان عاقل، کسی است که تلاش می‌کند همه کارهایش را با نیتی که مرتبط با حضرت ولی عصر است، انجام دهد. غذایش را می‌خورد که بتواند به لحاظ جسمی به جبهه حق و ظهور کمک کند. کارش را به نیت کمک به نهضت جهانی حضرت انجام می‌دهد. اگر نسبت به کسی گذشت می‌کند به خاطر گل روی مهدی فاطمه سلام الله علیهما است. اگر بر مشکلی یا مصیبتی صبر می‌کند، باز به عشق ایشان باشد. بالاخره در هر کاری به یاد ایشان باشد. این ارتباط او را به قله کشاند و بر آسمان نشاند.

«شیوه‌نامه بازنشر اخبار در شبکه‌های اجتماعی بر اساس دیدگاه قرآن کریم»
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ (حجرات:۶) ای اهل ایمان! اگر فاسقی خبری برایتان آورد، خبرش را بررسی و تحقیق کنید تا مبادا از روی ناآگاهی، گروهی را آسیب و گزند رسانید و بر کرده خود پشیمان شوید. در این آیه خداوند می فرماید که هر خبری که به دست شما رسید یا از فردی مؤمن و موثق است که شما مطمئن هستی که او هر خبری را بدون بررسی نقل نمی کند یا این که این خبر از سوی فردی فاسق است که مغرض بودن و متعصب بودن و منافق بودن آن برایت آشکار است. در این حالت، هر خبری که از فاسق به تو می رسد برای دیگری بازنشر نکن، مگر این که چهار پرسش زیر را درباره آن خبر بررسی کنی. نخست این که منبع این خبر کیست؟ مؤمن است و در جبهه حق است یا منافق و فاسق است و در جبهه باطل است؟ آیا قبلا هم اخبار دروغ یا اخبار مغرضانه پخش کرده است؟ آیا فردی است که بدون بررسی اخبار را بازنشر می‌کند یا فردی است که پس از بررسی از درستی یا نادرستی یک خبر اقدام به بازنشر آن می‌کند؟ این مربوط به عبارت فاسق در آیه است. اما گام دوم: عبارت فَتَبَيَّنُوا. قرآن می‌گوید وقتی یک خبری از این چنین فردی به دست تو رسید، تو موظفی درباره صحت و سقم آن خبر بررسی کنی. بروی جستجو کنی که آیا این خبر درست است و در پایگاه های خبری معتبر تایید شده است یا نه؟ سومین گام : عبارت انْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ. باید مؤمن با خود بیندیشد که اگر این خبر دروغ باشد به چه کسانی ضرر وارد می‌کند؟ آیا باعث نمی‌شود برخی از افراد به خاطر آن آسیب ببینند؟ آیا فضای امید در کشور را به هم نمی‌زند؟ آیا این خبر در وضعیت کنونی روان جامعه را به مخاطره نمی‌کشاند؟ آیا باعث تضعیف جبهه حق نمی‌شود؟ اما گام چهارم: تُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ. اگر این خبر را بازنشر کردم آیا حاضرم مسئولیت بازنشر آن را بپذیرم؟ آیا می‌توانم در برابر خداوند نسبت به بازنشر آن پاسخی داشته باشم؟ آیا بعدا پشیمان نمی‌شوم که چرا این خبر دروغ را بازنشر دادم؟ آیا می‌توانم آب رفته از جوی را به آن برگردانم؟ قرآن کریم به همه مؤمنان دستور داده که بر اساس این پروتکل و شیوه‌نامه نسبت به انتشار هر خبری اقدام کنند. امروزه به ویژه بر جوانان عزیز است که در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، هر مطلبی را بازنشر نکنند و پیش از بازنشر هر خبر و تصویر و ویدئویی، این مراحل چهارگانه را طی کنند: منبع خبر: فاسق است؟ خبر: درست است؟ خبر: چه ضررهایی دارد؟ بازنشر کننده: پشیمان می‌شوم؟

تکیه‌گاهت را عوض کن»
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ … (فرقان:۵۸) و بر آن زنده ای که هرگز نمی میرد توکل کن و و او را همراه با ستایش تسبیح گوی … . فردی به آیت الله بهجت مراجعه می‌کند و می‌پرسد که من سال‌هاست با همسرم زندگی می کنم و هر دو به هم خوبی هم می‌کنیم اما همیشه هم با هم ناسازگاریم و دعوا داریم. راه کار برون رفت از این وضعیت چیست؟ ایشان می‌گویند باید نیت‌تان را تغییر دهید. به جای این که این خوبی را به خاطر همسرت انجام دهی، به خاطر خدا انجام بده. چون وقتی به خاطر همسرت انجام دادی، توقع و انتظارت از همسرت بالا می‌رود و متقابلا انتظار داری او هم خوبی‌ای برای تو انجام دهد. وقتی آن را دریافت نمی‌کنی، ناسازگاری آغاز می شود. اما اگر به خاطر خدا باشد، دیگر انتظاری از همسرت نداری و ناسازگاری با او رخت برمی‌بندد. این نکته دقیقا در همه زوایای سبک زندگی قرآنی ساری و جاری است. اگر تکیه‌گاهمان این شخص و آن شخص باشد، انتظاراتی در درونمان ایجاد می‌شود و وقتی آن توقعات جامه عمل به خود نمی‌پوشاند، حال دلمان بد می‌شود و حسرت‌ها و عقده‌ها و تهمت‌ها و غیبت‌ها در درونمان جاری می‌شوند و این خود به بدتر شدن اوضاع منتهی می‌شود. اما اگر تکیه‌گاهمان را از انسان‌ها برداریم و بگذاریم روی خداوند. کم کم انتظاراتمان از انسان‌ها کاهش می‌یابد و از خداوند افزایش می‌یابد. پیوسته با او راز و نیاز می‌کنیم و از درگاه آن قدرت بیکران درخواست می‌کنیم. اگر داد که او را شکر می‌کنیم و اگر نداد، استغفار و اصرار و زاری به درگاهش می‌کنیم. یا در نهایت می‌دهد و یا اگر ندهد، مطمئن هستیم یا در آینده خواهد داد و یا از روی حکمتش آن را برای ما مناسب نمی‌داند و خیر ما را در این می‌خواهد که آن را نداشته باشیم. این گونه است که کم کم حال دلمان خوب می‌شود و شکرها، حکمت‌‌بینی‌ها، صبرها، زیبایی‌ها، توبه‌ها، خلوت‌ها در دل شب‌ها و راز و نیاز به قادر متعال در درونمان ریشه می‌دواند و ما را هر لحظه، یک گام به حضرت دوست نزدیک‌تر می‌کند. چونان قطره‌ای که به اقیانوسی پیوسته است، بزرگ و بزرگ‌تر می‌شویم. به امید جامعه‌ای که توکلش در همه فرازها و فرودها، تنها و تنها به خداوند باشد و برای غیر او پشیزی قائل نباشد و از هیچ چیز غیر او نترسد و نهراسد. بمنه و کرمه.