آرام و سبکبار زندگی کن،

که جهان با نرمی زیباتر می‌شود.

در این دنیا هیچ چیز به لطافت آب نیست؛

آب نرم است و بی‌ادعا،

با این‌همه، توان آن دارد که سخت‌ترین سنگ‌ها را فرسوده کند.

نرمی، برتریِ حقیقی است؛

سختی و خشونت در برابرِ گذرِ لطافت تاب نمی‌آورند.

همه این را می‌دانند،

اما تنها دل‌های آرام آن را به‌راستی درک می‌کنند.

آدمی، در آغاز نرم و زنده است،

اما هرچه به پایان نزدیک‌تر شود،

دلش سخت‌تر می‌گردد.

گیاه نیز چون روییدن آغاز کند،

نرم و پرتوان است،

و چون خشک شود، پایانش فرا رسیده است.

پس نرم بودن نشانه‌ی زندگی است،

و سختی، نشانه‌ی فروبستنِ جان.

آرام زندگی کن!

با جهان ستیز مدار،

با آدمیان مهربان باش،

و اگر تلخی دیدی، با لبخند پاسخ دهت. 🌿